Welkom terug, door Eva de Bruin

MAF Schrijverij‘Papa, wat doe je nou?!’ Dit zijn de eerste en daarmee ook de enige woorden die ik uit kan brengen op de dag, precies vier jaar geleden, dat ik zijn veel te witte, naar zieke mensen ruikende ziekenhuiskamer binnenloop. Terwijl de naar zout smakende tranen over mijn wangen lopen aanschouw ik mijn vader. Hulpeloos, woordeloos, sprakeloos. Zijn ogen vol wanhoop en angst. Die dag, 26 oktober 2010, ben ik mijn vader kwijt geraakt.

Ik ben gevlucht, gevlucht voor de man waarvan ik niet meer kon zien dat het mijn vader was. Ik heb woorden met hem zitten oefenen aan de keukentafel. Voor hem op tafel plaatjes met de vorm van de mond en de tong, proberende de klanken voort te stuwen. Vaak kwam er niet meer uit dan een onverwachte oerkreet, waar we alle twee soms van schrokken. In zijn ogen nog steeds niets meer dan wanhoop en angst. Niet de vastberaden blik vol zelfvertrouwen die ik zo goed kende. Ik ben letterlijk gevlucht, uit huis gegaan en me verstopt achter alle mogelijke excuses om er niet mee geconfronteerd te worden.

Langzamerhand besefte ik dat het tijd was om het te accepteren. Ik ben door een zogeheten rouwproces gegaan. Ik heb gehuild, geschreeuwd en uiteindelijk geaccepteerd.

Nu weet ik het zeker:
Lieve papa, welkom terug. Ik heb je gemist.

Eva de Bruin
Contact

Gebundelde MAF berichten:
Buiten gewoon door Gerard de Bruin  MAF berichten vanuit een ontregeld brein van Gerard de Bruin
Lees ook het MAF bericht Ik en…

15 reacties

Naar het reactie formulier

    • Florine on 2 november 2014 at 14:19

    Lieverd, ik ben ontzettend trots op jou. Wat heb je dit knap verwoord. Zoiets moeilijks zo mooi omschrijven is niet makkelijk, maar het is je helemaal gelukt. Wees trots op jezelf en op je vader, want het is een topper!!! Dikke kus voor jullie allemaal

    • boenders joop en netty on 30 oktober 2014 at 12:01

    Beste Eva
    Onze eerste ontmoeting was in zuthpen in Lunette samen met mama Hannie.
    Daarna nooit meer gezien.
    Maar wat ben jij een mooi mens geworden.
    Hoe jij alles verwoord.
    Ga zo door heb vooral respect voor jou.
    lieve groet.joop en netty.

    • corrie te bokkel on 28 oktober 2014 at 11:45

    Wat vind ik dat mooi om te lezen en dat je jezelf weer hebt teruggevonden.
    Lieve groet,Corrie

    • Marius on 27 oktober 2014 at 10:04

    wat mooi!

    • marinus on 27 oktober 2014 at 08:17

    dit is nou iets wat het leven de moeite waard maakt

    mooi om te lezen, ben ontroerd
    mooi schrijven : appel en boom

    • Gidi on 26 oktober 2014 at 19:53

    Wat heb je, net zoals je vader dat kan, iets wat niet fijn was, toch heel prachtig en liefdevol beschreven… grote complimenten!

    • Irma Vlasblom on 26 oktober 2014 at 16:47

    Mooi geschreven Eva! Je papa, zoals je die kende is inderdaad een rouwproces als je dat moet verliezen. Maar….binnenin is het nog steeds diezelfde papa. Wat fijn dat het hebt kunnen accepteren, want een weg terug is er niet. Alleen maar samen vooruit!

    • Hetty on 26 oktober 2014 at 14:49

    Mooi geschreven Eva! Echt ontroerend. Het schrijverstalent heb je echt van je vader meegekregen. We wachten op een volgende bericht.

    • Astrid on 26 oktober 2014 at 14:24

    Lieve Eef, wat een bijzonder cadeau aan je vader. Je hebt zijn schrijverstalent, omdat ik precies kon voelen wat jij gevoeld moet hebben. Blij dat je weer terug bent waar je hoort. Dapper van je om het zo te verwoorden. Dikke kus Astrid

    • Anke on 26 oktober 2014 at 12:31

    Wat mooi omschreven…ontroerend mooi. Heb dik kippenvel.

    • Lara on 26 oktober 2014 at 12:12

    Wauw Eva goed geschreven!

    • Karine on 26 oktober 2014 at 12:00

    Oh Eva… wat ontroerend geschreven. Ik moest ervan huilen… Nu heb je gelukkig rust in je hart!

    • Jan on 26 oktober 2014 at 11:45

    Niets kostbaarder dan tranen. Dank je wel Eva, ik heb er nu een paar geplengd.

    • Guus on 26 oktober 2014 at 11:40

    De tranen wellen op, eerst van, tja, medeleven, dan van welkom, welkom terug samen

    • yvonne on 26 oktober 2014 at 11:17

    Lieve schat, je bent net als je vader. Een MOOI mens.
    Dikke kus van ons.

Reacties zijn uitgeschakeld.