Vogelaar

MAF bericht Vogelaar door Gerard de BruinDe vogels kwetteren, tjilpen en fluiten er lustig op los. Een natuurconcert in stereo, helemaal gratis. Met de verrekijker voor het grijpen om de nek start het geduldige, lange wachten. Mijn spiedende blik dwaalt langs de bomen en het struikgewas. Schielijk fladdert er van alles van tak naar tak en van boom naar boom. Telkens wanneer ik de verrekijker op de plek richt waar een vogeltje is geland, zie ik niets anders dan vriendelijk naar mij wuivende bladeren. 

Het gevogelte is mij te snel af. De oorzaak is dat ik turend door de verrekijker de juiste tak, of zelfs de gehele boom niet snel genoeg weet te vinden. Hoe moeilijk kan dat zijn, de juiste plek vinden waar een vogel is neergestreken, zult u zich misschien afvragen. Dat is ontzettend moeilijk, kan ik u verzekeren. Daar komt nog bij dat de gevederde vrienden, in tegenstelling tot mijzelf, geen tijd hebben voor geduld.

Met uitzondering van een enkele boomklever die zo vriendelijk is om even stil tegen een boomstam geplakt te wachten tot ik hem gevonden heb. Of een braamsluiper die speciaal voor mij, in plaats van te doen wat zijn naam suggereert, opvallend voor een bramenstruik in het gras heen en weer blijft hippen, houden de overige vogels zich in het lover voor mij verborgen. In hun getjilp, gekwetter en gefluit meen ik inmiddels zelfs een honende ondertoon waar te nemen.

Ik ben een belabberde vogelaar, maar dat maakt mij niets uit. Een boom bekeken door de verrekijker verveelt nooit, net als een merel die een worm aan de tegenstribbelende grond ontworstelt. En met een per ongeluk in mijn blikveld gevangen rietgors of tjiftjaf ben ik als een kind zo blij. Dus ga ik door met waar ik wel goed in ben, zomaar wat in het rond kijken. Tot groot genoegen van de buitenmens in mij.

Gerard de Bruin 3

Gerard de Bruin
Contact

 

 

Lees ook de MAF berichten Geloven  en
MAF berichten vanuit een ontregeld brein door Gerard de Bruin  Buiten gewoon door Gerard de Bruin
Schrijfsel op maat

 

4 reacties

Naar het reactie formulier

    • Ivar on 21 augustus 2015 at 21:14

    Ik zei tegen de specht
    die tegen de boom tikte
    “Kijk eens naar het vogeltje”
    Hij deed dat abrupt
    en ik klikte…
    zag het beestje vallen
    Onderweg naar de diepte
    klonk wanhopig
    een kikje van:”koekoek…”

    • marinus on 21 augustus 2015 at 08:05

    baartmannetje in opleinding
    zometeen kunnen jullie gedrieën rondstruinen op zoek naar gevederde vrienden

    • Michiel on 20 augustus 2015 at 19:23

    Ook in de wereld van de vogelaar geldt dat je meer ziet als je nergens naar zoekt.

    • Jan on 20 augustus 2015 at 16:58

    Vogels vangen deed ik bij gebrek aan geduld in een kooitje. Als kind kreeg ik een kanarie van mijn oom en die zong prachtig. Jaren later las ik een verslag over een zangwedstrijd van harzers en waterslagers. Daar moet je eens over lezen, daar word je vrolijk van. Kanaries kunnen al zingend/fluitend: de rol, de knor, de waterrol, de holrol, schokkel, kloeken, klingel, rolklingel, holklingel, klinkers, lettergrepen, medeklinkers en nog veel meer academische linguïstiek, waar wij alleen maar naar kunnen fluiten.

Reacties zijn uitgeschakeld.