Oprisping

MAF bericht OprispingGesproken versie

Nadat de arts de spreekkamer van de pijnpoli is komen binnenstormen, laat hij zich naast de verpleegkundige in een stoel ploffen. Zijn langste haren hangen in een plukje aan zijn onderlip. Als het laatste struikje Edelweiss aan de hoogste klif. Wanneer hij praat blijven mijn ogen gehypnotiseerd aan dit op en neer wippende bosje kleven. Ondertussen zuigen mijn oren zich vast aan zijn wonderlijk uitgesproken woorden. De dokter spreekt met een Duits accent.  

Op zijn vraag hoe het gaat, antwoord ik hem dat de huidige dosering en combinatie van medicijnen de pijn tot een voor mij aanvaardbaar niveau heeft teruggebracht. Terwijl de bijverschijnselen meevallen. We besluiten een half jaar zo door te gaan, daarna gaan we kijken hoe verder. Mocht het in de tussentijd niet goed gaan, dan mag ik natuurlijk altijd bellen.

‘Waaroem sit oe ien ein rohlsthoel,’ vraagt hij ineens. De woorden komen eruit als een boertje dat zich voor de woorden die je wilt uitspreken naar buiten wringt, als u begrijpt wat ik bedoel. De arts kennelijk wel, want hij laat er meteen op volgen: ‘Iek vraag diet oemdat iek het nicht weet.’ Eenmaal van de verbazing bekomen, vertel ik hem in het kort waarom ik regelmatig in een rolstoel moet plaatsnemen. Hij knikt en zegt ‘Ach so, jaah, jaah, tssss.’

Dan vertel ik hem dat ik wel eens last heb van oprispingen en vraag of dit misschien door de medicijnen kan komen. Hij zegt dat hij dat niet weet en dat het hem onwaarschijnlijk lijkt. Vervolgens kijkt hij mij een moment zwijgend en onderzoekend met zijn doktersogen aan. Waarna, wederom vanuit het niets, de volgende woorden uit zijn mond stromen: ‘Oeh heeft ein boikje en oeh sit feel!’ Vervolgens staat hij op, geeft mij een snelle handdruk, zegt ‘tot siens, over zex monaten wiel iek meineer wheer sien, jaah,’ en beent de spreekkamer uit.

In de stilte na deze tweede oprisping van Duits-Nederlandse woorden van de arts, kijken de verpleegkundige en ik elkaar even schaapachtig glimlachend aan. Ik besluit er verder geen woorden aan vuil te maken. Het is voor de beste man vervelend genoeg, zo’n taalindigestie.

Hoe het nu met mijn oprispingen gaat? Niet te veel en niet vet eten en geen alcohol drinken, dan is er niets aan de hand.

Gerard de Bruin 3

Gerard de Bruin
Contact

 

 

Lees ook het MAF bericht De laatste keer

Bestel hier de gebundelde MAF berichten:

MAF berichten vanuit een ontregeld brein door Gerard de Bruin  Buiten gewoon door Gerard de Bruin

 

4 reacties

Naar het reactie formulier

    • Rob on 1 mei 2015 at 10:31

    ‘Liever Maf(bericht) dan Mof.’

    Jules Deelder

    • Anja on 1 mei 2015 at 06:23

    Toch handig zo’n vooropleiding in agressiemanagement.

    Had de man niet door dat hij in een van je top-MAFberichten zou verschijnen?

    Hoe zuur het ook, ik heb toch moeten lachen.

    • janmeurs@concepts.nl on 30 april 2015 at 16:29

    Doktoren en relaties, je hebt ze niet voor het kiezen, soms klikt het en soms boert het niet zo bar, maar het leest nog lekkerder dan het is.

    • I vonk on 30 april 2015 at 15:20

    dat jij zo rustig bleef…wonderbaarlijk.

Reacties zijn uitgeschakeld.