Kiezen deel 2

MAF bericht KiezenGesproken versie

Dit MAF bericht is een vervolg op Kiezen deel 1

‘Wanneer u wilt heb ik nog een antibiotica infuuskuur voor u achter de hand,’ biedt de arts aan, niet voor de eerste keer. De meest voor de hand liggende reactie mijnerzijds zou een volmondig ‘wanneer kan ik beginnen’ zijn geweest. Zo heb ik tot nu toe immers altijd op een dergelijke behandelsuggestie gereageerd. In plaats daarvan komt er een twijfelachtig ‘oké’ over mijn lippen.

Een ogenblik blijft het aarzelende woord als een in het zonlicht gevangen stofdeeltje in de kamer zweven. ‘Denkt u er maar eens rustig over na, al is het enkele dagen, weken of maanden. U hoeft niet langs te komen als u besluit er gebruik van te willen maken. Een e-mail is genoeg, dan zet ik het meteen voor u in gang.’ Ze houdt de deur voor ons open.

In de auto op weg naar huis praten we over de mogelijkheid die de arts mij heeft geboden. Met een geforceerd enthousiasme probeer ik echtgenote H., maar vooral mijzelf ervan te overtuigen dat deze aanbieding er een is die ik niet kan afslaan. Zoals een aanbieding van twee tompoucen halen, een betalen. De twijfel woekert echter als bamboestengels in mijn binnenste voort. Niet eerder heb ik geaarzeld een dergelijk aanbod te aanvaarden. Zwijgend staar ik de rest van de rit naar het voorbij glijdende besneeuwde landschap. De weifelende gedachten weigeren uit te stappen.

Die avond, alleen thuis, kijk ik naar een documentaire over een man die prostaatkanker heeft. Slikkend probeer ik de ongeduldig trappelende tranen te bedwingen, wat niet altijd lukt. Niet alleen omdat mijn ontregelde brein gemakkelijker dan voorheen tranen uit mijn ooghoeken laat ontsnappen. Het is de worsteling van deze man met zijn ziekte, maar vooral met zichzelf, die mij aangrijpt. Een worsteling die ik maar al te goed ken.

De man, rennend over een dijk, staat abrupt stil. Alsof een onzichtbare muur hem de weg verspert. Nahijgend kijkt hij om zich heen, met de verbazing van iemand die zonder het te beseffen in den vreemde is beland. Daarna richt hij zich tot de camera, zegt dat hij er ook voor kan kiezen een bepaalde behandeling wel te ondergaan, in plaats van deze te blijven weigeren. Dat hij dankzij die behandeling kan gaan genieten van de levenstijd die hem nog rest, in plaats van te blijven wegrennen voor het onvermijdelijke. Bij het horen van deze woorden is het alsof de opticien het juiste glaasje voor mijn ogen schuift. Alles wordt helder. Een heldere twijfel is geen twijfel meer, maar een van zijn troebelheid ontdane keuze.

(Lees verder in Kiezen deel 3)

Gerard de Bruin 3

Gerard de Bruin
Contact

Lees ook het MAF bericht Romanfiguur

Bestel de gebundelde MAF berichten:

MAF berichten vanuit een ontregeld brein door Gerard de Bruin  Buiten gewoon door Gerard de Bruin

3 reacties

    • boenders on 7 maart 2015 at 09:28

    De keuze is aan jou
    dat is het moeilijke van een keuze,altijd word je weer op je zelf terug geworpen misschien dat je nog iets met je gevoel kunt doen.Wens je veel sterkte Gerard.

    • Jan on 5 maart 2015 at 22:53

    Wat is een mens zonder keuze?
    Buiten de keuze dat je schrijft wat ook nog eens beklijft, bied je de lezer, wat je zelf zoekt: zolang je blijft speuren naar perspectief, is er perspectief.

    • Gidi on 5 maart 2015 at 20:50

    Wat valt hierop te zeggen? X Gidi

Reacties zijn uitgeschakeld.