De laatste keer

Gerard rookt jointGesproken versie

Er is een eerste keer geweest dat ik er een heb gerookt. Als bloemknoppen vroeg in de lente blijven herinneringen aan leeftijd, plaats of gelegenheid van die eerste keer gesloten. Voor wachten op warmer weer om de gedachten te laten uitbotten heb ik geen tijd. Niet alleen is het maar de vraag of, en zo ja, wanneer dat moment gaat komen. Ook heeft dit MAF bericht dan geen zin meer. 

De laatste keer kan ik mij daarentegen nog heel goed herinneren. Onlangs, in een tuinstoel op het terras achter ons huis. De gelegenheid was tweeledig. Ten eerste om te vieren dat we binnen een tijdspanne van twee weken ons huis hebben verkocht en een nieuw appartement hebben gevonden. Deze reden was echter van ondergeschikt belang aan de tweede: de pijn uitroken.

Hoewel ik inmiddels al zo’n dertig jaar niet meer rook, ben ik het niet verleerd. Het voelde zelfs als vanouds toen ik de tussen mijn lippen bungelende joint in brand stak. De krachtig naar binnen gezogen rook brandde in mijn keel en longen. Niet de zalvende gloed van een slok goede whisky die naar binnen glijdt (drinken doe ik overigens ook niet meer), maar onaangenaam scherp. Alsof mijn luchtwegen met schuurpapier werden bewerkt.

Echtgenote H. en zoon P. kijken nieuwsgierig en afwachtend toe hoe ik nog een paar stevige trekken neem van de door dochter E. verstrekte joint. Het is een soort gezinsactiviteit, met mij als enige actieve deelnemer. Wanneer ik het stickie voor de helft heb opgerookt vind ik het genoeg. Duizelig ben ik, en misselijk. Het lijkt alsof ik de inhoud van een asbak heb opgelikt. Een smaak die pas een dag later zal verdwijnen. Dat weet ik nu nog niet.

Nog steeds ben ik hier, op het terras achter mijn huis. De beide benen stevig op de grond, zolang ik blijf zitten althans. De vlucht naar hoger sferen heb ik gemist. De pijn verergerd, net als de spasmen in mijn spieren. Daardoor slaap ik die nacht zo slecht, dat ik midden in de nacht mijn bed verlaat om een beker warme melk met honing te maken. De warme drank is lekker, maar helpt niet de pijn en de spasmen te verminderen. Ook de gore asbaksmaak vlucht niet voor het brouwsel. Het is duidelijk, dit was de laatste keer. Die zal ik onthouden.

Lees ook het MAF bericht DE vraag en HET antwoord

Gerard de Bruin 3

Gerard de Bruin
Contact

 

 

Bestel hier de gebundelde MAF berichten:

MAF berichten vanuit een ontregeld brein door Gerard de Bruin  Buiten gewoon door Gerard de Bruin

 

6 reacties

Naar het reactie formulier

    • Guus on 19 april 2015 at 11:39

    Jammer dat het niet werkt, doet me denken aan mijn jeugd, lekker een joint alleen ik had er niets aan, iedereen als een garnaal behalve Guus (die was van zichzelf al gek).

    • boenders on 18 april 2015 at 10:20

    Gerard en Hannie proficiat met de verkoop van jullie huis.
    Jammer Gerard dat het joint je zo slecht is bevallen,hopende voor jou dat er toch nog eens beters komt.
    Blijven jullie wel in Dieren wonen?
    gr. joop en netty.

    • Irma Vlasblom on 17 april 2015 at 14:01

    Wat jammer dat het niet helpt! Maar je hebt het in ieder geval geprobeerd. Op zoek naar een ander middel dan maar….

    • janmeurs@concepts.nl on 16 april 2015 at 22:50

    Pech, er zijn betere joint strike stickies.

  1. Touché Rob.

    • Rob on 16 april 2015 at 17:41

    Fraai overhemd in de gesproken versie!

Reacties zijn uitgeschakeld.