De jaren van verstand

De jaren tot het verstandHet is nog vroeg op deze stille zondagochtend, wanneer een vrouw in een hemelsblauwe jurk het straatbeeld opfleurt. Haar twee dochtertjes dartelen om haar heen. De een in een roze jurk, de ander in een smetteloos witte. Enkele meters later volgt haar man en hun vader. Hij loopt wat onwennig in een zwart pak van moderne snit. In zijn ene hand houdt hij een mobiele telefoon voor zijn stuurse gezicht. Aan zijn andere hand hangt een jongetje, gestoken in hagelnieuwe kleren en schoenen. Ook het ventje heeft een stuurs gezicht opgezet.

Hoewel het zondag is, staat de deur van de kapperszaak uitnodigend open. In de kappersstoel wordt het haar van een meisje door de kapper onder handen genomen. De reden voor deze mooimakerij is de Eerste Heilige Communie. Die wordt vandaag ook in de Parochie Sint Jans onthoofding gevierd. Geen feestelijke parochienaam voor de communicantjes. De kinderen zullen het er toch mee moeten doen, vrees ik.

Enfin. ‘De Eerste Heilige Communie is in de Rooms-katholieke Kerk de feestelijke gelegenheid dat iemand voor het eerst nadert tot de eucharistie. Kinderen nemen doorgaans deel aan de eerste communie wanneer ze tot de jaren van verstand zijn gekomen (ongeveer zeven tot acht jaar),’ lees ik op het internet.  De kerkklokken luiden vaker, langer en klinken minder loom dan op andere zondagen, lijkt het wel.

Zoals vermeld is de eerste communie een feest, dat na de viering in de kerk thuis wordt voortgezet. Wanneer ik die middag door ons zonnige dorp en de omgeving fiets, is in vele tuinen te zien hoe er wordt feestgevierd. Met veel cadeaus, slingers, mensen, hapjes, drankjes en steeds harder gelach. Bij sommige huizen staat een speciaal voor de gelegenheid bestelde mobiele friteswagen te walmen.

Ook is te zien hoe veel kinderen springen op opgeblazen luchtkastelen. Luisterend naar hun vrolijke gelach en gegil, vraag ik mij af of de zeven- en achtjarigen onder hen de jaren van verstand daadwerkelijk hebben bereikt. Ik hoop van niet, dat komt later wel.

Gerard de Bruin 3

Gerard de Bruin
Contact

 

 

Lees ook het MAF bericht Verhuisbericht
MAF berichten vanuit een ontregeld brein door Gerard de Bruin  Buiten gewoon door Gerard de Bruin
Schrijfsels op maat

 

5 reacties

Naar het reactie formulier

    • boenders on 22 juni 2015 at 09:55

    Heel herkenbaar voor mij,ik heb dit ook mogen ondergaan op mijn zevende want ik kom ook uit het katholieke Brabant
    (Bergen op Zoom) 10 kinderen thuis dus geen luxe,zeg maar armoe,desondanks kwam de pastoor zoals gebruikelijk destijds per adres feliciteren en liet zich (blind voor de heersende armoe) de koffie met gebak,de borrel en een grote sigaar goed smaken!
    Ik wens jullie ondanks dit verhaal een fijne tijd in het Brabantse land.
    Hartelijke groeten Joop en Netty

    • Jan Verhoeven on 18 juni 2015 at 20:14

    Het beste verstand houdt iets onbevangens. “Voorwaar, Ik zeg u: Wie het Koninkrijk Gods niet ontvangt als een kind, zal het voorzeker niet binnengaan,” zegt de bijbel. Dus het zit wel goed met die kinderen, Gerard. Veel plezier daar in Brabant.

    • Rob on 18 juni 2015 at 17:01

    “De kindertijd biedt plaats aan luchtkastelen, de ouderdom, geloof me, is een straf, die kan ik u dus geenszins aanbevelen”.

    Drs. P.

    • Jan on 18 juni 2015 at 16:44

    Van verstand moet je het daar niet hebben, daar staat de kerk garant voor. Maar ach, de mens is geboren voor folklore.

    • Michiel on 18 juni 2015 at 16:03

    Door het lichaam van Christus kun je soms vreemde luchtsprongen maken. Zeker als het de eerste keer is.
    Groeten.

Reacties zijn uitgeschakeld.