De beklimming

MAF bericht De beklimmingGesproken versie

Van onderen kijk ik omhoog, zoals een bergbeklimmer naar de top van de berg kijkt die hij op het punt staat te bedwingen. Mijn linkerhand leg ik op de trapleuning, de stok plant ik op de eerste trede, daarna druk ik mij omhoog. Eerst volgt de linker voet, daarna de rechter. Wanneer alles op dezelfde trede staat, worden deze handelingen herhaald. Linkerhand, stok, linkervoet, rechtervoet, tweede trede gehaald.  

Tussen de tweede en de derde trede schiet een bruine schim mij links voorbij. Ik besteed er geen aandacht aan en laat hond J. ongehinderd op haar rappe poten naar boven trippelen. Wanneer hand, stok en voeten tree vijf hebben bereikt, houd ik even stil om uit te rusten. ‘Wel doorlopen vaders,’ roept zoon P. mij van beneden grinnikend na. ‘Je moet mij niet uit mijn concentratie halen. Ik doe mee aan een schilpaddenrace. De schildpad ligt voor,’ antwoord ik. Ons beider gegrinnik vermengt zich tot een vrolijke lach.

Linkerhand, stok, links, rechts. Linkerhand, stok, links, rechts, zo druk ik mijzelf steeds hoger. Wanneer ik veilig op de tiende trede ben aangekomen, is het weer tijd om even uit te blazen. Van bovenaf kijkt hond J. op mij neer. Als zij zou kunnen zou zij een poot van ongeduld op de vloer laten trommelen. Maar dat kan zij niet, haar poot laten trommelen. En van ongeduld heeft zij nog nooit gehoord. Zij wacht totdat ik de deur voor haar open en zij zich op haar kleedje in mijn werkkamer kan oprollen.

‘Even wachten J., ik ben er zo,’ zeg ik tegen haar. Stom natuurlijk, tegen een hond praten. Ze begrijpt er toch geen snars van. Ik kijk haar nog een keer recht in de ogen, en richt mijn blik dan weer op de eerstvolgende trede die mij van de top scheidt. Linkerhand, stok, links, rechts, trede elf. Linkerhand, stok, links, rechts, trede twaalf. Linkerhand, stok, links, rechts, trede dertien. Linkerhand, stok, links, rechts, trede veertien. Linkerhand, stok, links, rechts, trede vijftien. Hier wacht ik nog één keer, kort, alvorens de top te bestormen. Linkerhand, stok, linkervoet, rechtervoet, overloop. Zwaar leunend op mijn stok blijf ik even staan uithijgen. De trap is wederom bedwongen.

Gerard de Bruin 3

Gerard de Bruin
Contact

 

 

Lees ook het MAF bericht Snijden

Bestel hier:
MAF berichten vanuit een ontregeld brein door Gerard de Bruin  Buiten gewoon door Gerard de Bruin

5 reacties

Naar het reactie formulier

    • boenders on 22 mei 2015 at 11:33

    Wat fijn dat dit straks tot het verleden behoort,maar dat neemt niet weg dat je met volle trots kunt zeggen missie volbracht.
    Samen goede pinksteren.groetjes.

    • Irma Vlasblom on 21 mei 2015 at 17:04

    De Alpe d’Huzes is er niks bij. Dit is pas een prestatie! En binnenkort hoeft het niet meer. “Geniet” nog maar even van je succes!

    • I vonk on 21 mei 2015 at 16:30

    Wat een Tour de force iedere keer. Knap van jou, moedig eigenlijk.

    • janmeurs@concepts.nl on 21 mei 2015 at 16:06

    En dan moet je er nog zo’n verhaal uitpersen: linkerhersenhelft, knars, rechterhersenhelft, toets, linkerhersenhelft, knars, rechterhersenhelft, toets, linkerhersenhelft, knars, rechterhersenhelft, toets, linkerhersenhelft, knars rechterhersenhelft, toetsaanslag na aanslag na aanslag.

    • Karine on 21 mei 2015 at 14:49

    Jij hebt jouw “Everest” al vaak beklommen! Binnenkort hoef je je niet meer te bewijzen, heerlijk toch?

Reacties zijn uitgeschakeld.